00:00:00 / 00:00:00
Persoonlijkheden / Alle persoonlijkheden / Hare Majesteit Koningin Elisabeth
Hare Majesteit Koningin Elisabeth
Foto CMIREB/IMKEB©R. KayaertSluiten
°1876 - †1965
Biografie
In oktober 1900 trad Elisabeth, hertogin in Beieren, in het huwelijk met Prins Albert I, die op 23 december 1909 Koning der Belgen werd. Het was het eerste huwelijk van een Belgische Koning dat niet uit diplomatieke overwegingen maar uit liefde werd gesloten. Hoewel ze heel verschillend van karakter waren, hadden Albert en Elisabeth dezelfde interesses en vulden ze elkaar goed aan. Ze kregen drie kinderen: troonopvolger Prins Leopold (1901-1983), Prins Karel (1903-1983) en Prinses Marie-José (1906-2001).

Koning Albert was een fervent reiziger en een bergklimmer. Deze passie zou hem uiteindelijk fataal worden. Op 17 februari 1934 ging de Koning na zijn dagtaak nog een korte klim maken in de Ardennen. Daar maakte hij een dodelijke val van de rotsen in Marche-les-Dames. Alberts weduwe, Koningin Elisabeth, zou de Koning nog 31 jaar overleven. Na de dood van haar man volgde, goed één jaar later, het fatale ongeval van haar schoondochter, Koningin Astrid. Elisabeth hield er een depressie aan over. Maar niet zolang daarna werd ze opnieuw de sterke persoonlijkheid van weleer. Ze werd een grote steun voor haar zoon Leopold en voor zijn drie kinderen, die zo jong hun moeder hadden verloren.

Koningin Elisabeth zou de geschiedenis ingaan als de kunstzinnige en eigenzinnige Koningin die contact had met alle lagen van de bevolking. Ondanks haar Duitse afkomst, koos ze tijdens de Eerste Wereldoorlog resoluut de kant van haar nieuwe Belgische landgenoten. Achter het IJzerfront ondersteunde ze initiatieven ten voordele van de gewonde soldaten. Zo werd L’Océan opgericht, een hypermodem hospitaal voor die tijd. Ze bracht ontelbare bezoeken aan de soldaten. Ook na de oorlog zette de Koningin zich in voor de oorlogsinvaliden. Nooit voorheen was een Koningspaar in België zo populair geweest.

Elisabeth was een intellectuele en bijzonder gedreven Koningin. In het kader van haar interesse voor egyptologie en de contacten met egyptoloog Jean Capart maakte ze een reis naar Egypte, waar ze aanwezig was bij de opening van het graf van Toetanchamon. In 1925 trok ze naar Indië, waarna ze zich verdiepte in yoga. De legendarische wetenschappers Albert Einstein en Albert Schweitzer evenals de Catalaanse cellist Pablo Casals behoorden tot haar intieme vriendenkring. Later zou ze de reputatie van "Rode Koningin" krijgen omdat ze zich niet de les liet spellen door de politieke wereld. Tijdens de Koude Oorlog reisde ze naar landen als de Sovjet-Unie en China. Conventies en protocol waren niet aan haar besteed.

Koningin Elisabeth schilderde en beeldhouwde voortreffelijk en was een begenadigde violiste. Ze schrok er niet voor terug om met de allergrootste muzikanten van haar tijd te spelen. Al in 1900 ontmoette ze Eugène Ysaÿe, de Belgische vioolvirtuoos die op dat ogenblik het hoogtepunt van zijn carrière bereikte. In 1912 werd Ysaÿe tot kapelmeester aan het hof benoemd. Samen zouden ze een internationaal concours voor viool oprichten. Wat Ysaÿe voor ogen had, was een wedstrijd voor jonge virtuozen, die een bijzonder breed programma, de hedendaagse muziek incluis, zouden moeten afwerken.

Het opzetten van zo een wedstrijd vergde van Koningin Elisabeth uiteraard enige bedenktijd. Kort na de oprichting van de Muzikale Stichting Koningin Elisabeth overleed Ysaÿe, in 1931. De daaropvolgende economische crisis, het plotse overlijden van Koning Albert I, en kort nadien van zijn schoondochter Koningin Astrid, schortten elk groots artistiek project voorlopig op. Tot in 1937, toen de Ysaÿewedstrijd voor het eerst werd gehouden. Een internationale jury van een uitzonderlijk niveau tekende gretig present. De prestigieuze naam Ysaÿe, gekoppeld aan het eerbiedwaardige Koninklijk Hof van België, bracht de elite van de viool naar Brussel.

Net voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog mocht Koningin Elisabeth, dankzij de milde steun van de ruimdenkende mecenas baron Paul de Launoit, een gedurfde muziekinstelling inhuldigen. Op Sovjet-Russische leest geschoeid had de Muziekkapel Koningin Elisabeth als doel de opleidingsmogelijkheden van de jonge Belgische artiesten gevoelig te verbeteren.

Na de piano-editie van 1938 werd de Wedstrijd tot nader order opgeschort. Kort na de Tweede Wereldoorlog kampte de koninklijke familie met onverwachte problemen: twee kinderen van Koningin Elisabeth, Leopold III en Marie-José, heel even Koningin van Italië, werden gedwongen tot troonsafstand; het derde kind, prins Karel, kon tijdens zijn vijfjarige regentschap - zijn artistiek talent ten spijt - niet anders dan zich volledig te concentreren op de economische en sociale heropbouw van het land, de topprioriteit.

In de lente van 1950 was de heropleving van de Ysaÿewedstrijd een feit. Marcel Cuvelier, directeur van de Filharmonische Vereniging van Brussel, overtuigde Koningin Elisabeth ervan om de wedstrijd met haar naam te vereren. De eerste sessie werd georganiseerd in de lente van 1951, volgens dezelfde principes als de Ysaÿewedstrijd. En vanaf dan werden de finalisten ontvangen in de prestigieuze gebouwen van de Muziekkapel Koningin Elisabeth om er te studeren in afzondering.
Audio
Geschiedenis van de Koningin Elisabethwedstrijd – 1/9
Geschiedenis van de Koningin Elisabethwedstrijd – 2/9
Geschiedenis van de Koningin Elisabethwedstrijd – 3/9
Geschiedenis van de Koningin Elisabethwedstrijd – 4/9
Geschiedenis van de Koningin Elisabethwedstrijd – 5/9
Geschiedenis van de Koningin Elisabethwedstrijd – 6/9
Geschiedenis van de Koningin Elisabethwedstrijd – 7/9
Geschiedenis van de Koningin Elisabethwedstrijd – 8/9
Geschiedenis van de Koningin Elisabethwedstrijd – 9/9
Galerie
    33 beelden Diaporama
    Français - Nederlands - English
    In de website zoeken
    Newsletter
    Inloggen
    Audio & video Viool 2019
    Herbeluister of herbekijk de optredens van de kandidaten !
    De cd's van de Wedstrijd
    Online mediatheek
    Audio, video's en foto's van 1951 tot 2019