00:00:00 / 00:00:00
Wedstrijden / VIOOL 2019 / Orkesten en Dirigenten
Orkesten en Dirigenten
Orkest
Bijna 61 jaar geleden, in 1958 richtte Lola Bobesco het muziekensemble ‘Les Solistes de Bruxelles’ op, dat later omgedoopt werd tot ‘Ensemble d’archets Eugène Ysaÿe’. Vandaag heet het koninklijk kamerorkest Orchestre Royal de Chambre de Wallonie. Het orkest werkte regelmatig samen met de grootste artiesten, op de belangrijkste internationale podia : José Van Dam, Mstislav Rostropovitch, Aldo Ciccolini, Mischa Maïski, Maurice André, Arthur Grumiaux, Philippe Hirschhorn, Georges Octors, Jean-Pierre Wallez, Gidon Kremer, Louis Lortie, Jian Wang, Ivry Gitlis, Antoine Tamestit, Henri Demarquette, Richard Galliano, the Modigliani Quartet, Jean‑Philippe Collard, Gérard Caussé, Renaud en Gautier Capuçon, Augustin Dumay, Maria João Pires ; in Parijs, Peking, Abu Dhabi, Amsterdam, Rotterdam, Boekarest, Bayreuth, München, Luxemburg, Zürich, Genève, Sint-Petersburg, Brussel, enz. Vanaf 2003 werd het orkest geleid door zijn dynamische en vermaarde muzikaal directeur en hoofddirigent Augustin Dumay. In 2014 nam Frank Braley met veel enthousiasme de teugels over. Het Orchestre Royal de Chambre de Wallonie treedt geregeld op in België, samen met zijn eerste violist Jean-François Chamberlan. Het orkest is een partner van de Koningin Elisabethwedstrijd, een geregelde bondgenoot van de Muziekkapel Koningin Elisabeth, Bozar, Flagey en tal van Belgische muziekfestivals, evenals de Stichting Koningin Paola. In Bergen, zijn thuisstad, brengt het orkest samen met Mars (Mons Arts de la Scène) en met de steun van de Stad Bergen, concerten met een gediversifieerd en origineel repertoire. Frank Braley stelt er een seizoen voor met de grootste internationale artiesten : Michel Portal, Paul Meyer, Eliane Reyes, Ronald Van Spaendonck, Augustin Dumay, Gérard Caussé, Steve Houben, Aurélien Pascal, Les Violons du Roy, Sylvain Cremers, Jean-Pierre Wallez, Richard Galliano, Jean-Paul Dessy, l’Orchestre Philharmonique de Liège, Renaud Capuçon, le Quatuor Modigliani, Jean-Philippe Collard, Anne Quéffelec, Miguel da Silva, Sergio Alapont, Barnabás Kelemen, Mathieu Herzog, Vahan Mardirossian, Henri Demarquette.
De detailpagina bekijken
Dirigent
Jean-Jacques Kantorow is van Russische afkomst en werd geboren in Cannes, waar hij met zijn vioolstudie begon. Op 13-jarige leeftijd werd hij toegelaten tot het Conservatoire National Supérieur de Musique de Paris (in de klas van René Benedetti), waar hij een jaar later de Eerste prijs voor viool behaalde. Tussen 1962 en 1968 won hij een tiental internationale prijzen, zoals de Eerste prijs van het Carl Flesh Concours in Londen en van het Paganini Concours in Genua, de hoofdprijs op het Concours International de Genève en een beurs van de Fondation Sacha Schneider in 1970. Met pianist Jacques Rouvier en cellist Philippe Muller vormde Jean-Jacques Kantorow een trio, waarmee hij in 1970 de Eerste grote prijs van de Kamermuziekwedstrijd in Colmar won. Vanaf het begin van zijn concertcarrière deed hij de grootste internationale podia aan: hij gaf meer dan 100 concerten per jaar in de Verenigde Staten, Canada, Oost-Europa, India, Japan, Afrika ... Omdat hij het isolement van het solistenbestaan wilde doorbreken en geboeid was door de kamermuziek, ontpopte hij zich langzaamaan tot dirigent. Hij dirigeerde tal van buitenlandse formaties, zoals het Finse Tapiola Sinfonietta, waarvan hij tussen 1993 en 2013 muziekdirecteur was. Jean-Jacques Kantorow geeft ook veel masterclasses over de hele wereld. Tien jaar lang leidde hij het Orchestre d’Auvergne en in 1994 werd hij dirigent van het Ensemble Orchestral de Paris. Daarnaast bleef Jean-Jacques Kantorow zijn loopbaan als solist en kamermusicus vervolgen, waardoor hij een balans in de diversiteit van zijn muzikale activiteiten vond. Hij maakte als solist en als dirigent opnames voor grote labels, waaronder Denon, EMI, Erato, CBS, BIS enz. Veel van zijn platen zijn bekroond met internationale onderscheidingen. In januari 2014 kwam bij het label NoMadMusic zijn cd Sonates françaises uit, waarop hij samen met zijn zoon Alexandre op de piano weinig bekend Frans repertoire van Chevillard, Fauré en Gedalge vertolkt. Zijn meest recente opname is in 2015 uitgebracht bij BIS: een album waarop hij zijn zoon Alexandre en het Tapiola Sinfonietta dirigeert in concerto’s van Liszt.
De detailpagina bekijken
Orkest
Het Belgian National Orchestra, opgericht in 1936 en voorheen bekend als het Nationaal Orkest van België, is de bevoorrechte partner van BOZAR. Van 2012 tot 2017 stond het orkest onder de muzikale leiding van Andrey Boreyko. Sinds september 2017 wordt het orkest geleid door de Amerikaanse dirigent Hugh Wolff. Het Belgian National Orchestra treedt op met beroemde solisten zoals Vadim Repin, Gidon Kremer, Boris Berezovsky en Rolando Villazón, maar ook met jonge talenten. Het orkest toont ook interesse voor de jongere generatie luisteraars en schrikt niet terug voor innovatieve projecten. Zo werkte het samen met de pop-rockartiest Ozark Henry en nam het deel aan het festival Tomorrowland. Dit seizoen treedt het orkest op met gerenommeerde solisten als Sergey Khachatryan, Nelson Freire, Elisabeth Kulman, Alexander Gavrylyuk en Lorenzo Gatto, en met verschillende gastdirigenten, o.a. Kazushi Ono en Hartmut Haenchen. Zijn discografie, voornamelijk bij het label Fuga Libera, geniet internationale erkenning en omvat onder andere zes opnames met zijn voormalige dirigent Walter Weller.
De detailpagina bekijken
Dirigent
Hugh Wolff werd in 1953 geboren in Parijs uit Amerikaanse ouders en bracht zijn jeugd door in Londen en Washington. Hij studeerde piano bij Leon Fleischer en compositie bij George Crumb. Nadat hij in 1975 afstudeerde aan Harvard kreeg hij een beurs om orkestleiding te volgen bij Charles Bruck en compositie bij Olivier Messiaen. Als dirigent heeft hij een duidelijke visie op het functioneren van een symfonieorkest en gaat zijn hart uit naar vorming. Zo streeft hij ernaar om symfonische muziek interessanter en aantrekkelijker te maken voor jongeren. Bovendien benadrukt Hugh Wolff het belang van een thematische benadering van elk concert, hij doet dit ook voor elk concertseizoen. Hij staat bekend om zijn creatieve programmering en het samenbrengen van zeer uiteenlopende werken. In 2010 werd hij uitgenodigd door het Belgian National Orchestra om de Derde Symfonie van Mahler te dirigeren, en opnieuw in 2012 voor diens Eerste Symfonie. In september 2017 volgde Hugh Wolff Andrey Boreyko op als muziekdirecteur.
De detailpagina bekijken
Français - Nederlands - English
In de website zoeken
Newsletter
Inloggen
Audio & video Viool 2019
Herbeluister of herbekijk de optredens van de kandidaten !
De cd's van de Wedstrijd
Online mediatheek
Audio, video's en foto's van 1951 tot 2019