00:00:00 / 00:00:00
Wedstrijden / CELLO 2017 / Jury
Jury
De namen van de juryleden worden na de videopreselectie bekend gemaakt, samen met de namen van de geselecteerde kandidaten.

De samenstelling van de jury kan van ronde tot ronde verschillen, maar de juryleden zetelen telkens in de hele ronde waarvoor ze gevraagd zijn. Aan het eind van elke ronde overhandigt elk jurylid zijn of haar punten voor alle kandidaten aan de gerechtsdeurwaarder. De juryleden stemmen niet voor hun eigen leerlingen en er vindt geen beraadslaging plaats.
De juryvoorzitter, bijgestaan door een secretaris, leidt het verloop van de wedstrijd. Zij nemen niet aan de stemmingen deel. Vanaf 2019 is Gilles Ledure de juryvoorzitter voor de komende instrumentale sessies (2019, 2020 &2021), Bernard Foccroulle voor de komende zangsessie (2022).
Persoonlijkheden
16 items | 2 Bladzijdes | Bladzijde
Voorzitter van de jury
Arie Van Lysebeth was Voorzitter van de Jury van de Koningin Elisabethwedstrijd van 1996 tot 2018. Hij begon op zijn vierde met viool. Aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel deed hij hogere studies in muziektheorie, fagot, (piano), kamermuziek en orkestleiding. Na een aanwervingswedstrijd verwierf hij de functie van fagotsolist bij het Symfonieorkest van de Belgische Radio en Televisie. Twee jaar later werd hij ex aequo winnaar in de Internationale Fagotwedstrijd in Praag. Tegelijkertijd gaat hij zich vervolmaken in orkestdirectie bij Bruno Maderna in Salzburg en bij Pierre Boulez in Zwitserland. Vanaf 1970 dirigeerde hij het Vlaams Kamerorkest in binnen- en buitenland. Als gastdirigent leidde hij de bekendste Belgische orkesten en diverse symfonieorkesten in de Verenigde Staten, Argentinië, Taiwan, Engeland, Italië en Duitsland. Hij concerteerde met befaamde solisten zoals Igor Oistrakh, José Van Dam, Murray Perahia, Augustin Dumay e.a. Van 1995 tot 2004 was hij dirigent van het Symfonieorkest van het Koninklijk Conservatorium Brussel, waar hij jarenlang eerst docent kamermuziek (1970-1994) en later directeur (1994-2003) was. Aansluitend werd hij artistiek directeur van de Muziekkapel Koningin Elisabeth (2004-2014).
De detailpagina bekijken
Jurylid
Gautier Capuçon, geboren in 1981, begon met cello spelen op vierjarige leeftijd. Hij studeerde bij Annie Cochet-Zakine en Philippe Muller, daarna in Wenen bij Heinrich Schiff. In 2001 kende zijn carrière een spectaculaire start, toen hij door de Victoires de la Musique werd uitgeroepen tot “Nieuw Talent van het jaar”. Vandaag is hij een graag geziene gastsolist bij de belangrijkste orkesten van Amerika (o.a. Chicago, Boston, New York, San Francisco, Los Angeles, Cleveland, Philadelphia) en Europa (o.a. Berlijn en Wenen, Concertgebouw Amsterdam, Gewandhaus in Leipzig). Als eclectisch musicus (hij had carrière kunnen maken als pianist!) wijdt hij zich vooral aan kamermuziek, samen met onder anderen Martha Argerich, Jean-Yves Thibaudet, Nicholas Angelich, Yuja Wang en Frank Braley. Met Braley nam hij onlangs de integrale werken voor cello en piano van Beethoven op. Hij bouwde al een omvangrijke discografie op: recent het Kwintet met twee cello’s D956 van Schubert (met het Quatuor Ebène) en de concerto’s van Sjostakovitsj (met Valery Gergiev en het Mariinsky Orkest). Omdat zijn drukke concertagenda hem niet toelaat regelmatig les te geven, richtte Gautier Capuçon in oktober 2014 een “classe d’excellence” op aan de Louis Vuitton Stichting in Parijs.
De detailpagina bekijken
Jurylid
Marta Casals Istomin werd geboren in Puerto Rico in een familie van amateurmuzikanten. Ze begon daar cello te studeren en ontving al gauw een beurs om zich te vervolmaken aan de Mannes School in New York. Van 1957 tot 1973 was zij getrouwd met Pablo Casals, en van 1975 tot 2003 met de Amerikaanse pianist Eugene Istomin. Ze gaf celloles aan het conservatorium van Puerto Rico en als gastprofessor aan het Curtis Institute in Philadelphia. Van 1980 tot 1991 was ze artistiek directeur van het Kennedy Center in Washington, en van 1992 tot 2005 Voorzitter van de Manhattan School of Music in New York. Van 1990 tot 1997 was ze ook algemeen directeur van de Rencontres Musicales d’Evian en lid van de National Council on the Arts. Naast haar activiteiten aan het hoofd van de Casals Stichting maakt Marta Casals Istomin deel uit van de Raad van Bestuur van de belangrijkste culturele instellingen in Puerto Rico, van het Marlboro Festival, van de Manhattan School of Music, van de Academie van Kronberg en van de Nippon Music Foundation. De regeringen van Spanje, Frankrijk, Duitsland en Catalonië kenden haar hun hoogste onderscheidingen toe. In 2015 ontving ze de Living Legend Award van de Library of Congress inWashington.
De detailpagina bekijken
Jurylid
Henri Demarquette is geboren in 1970 en begon op driejarige leeftijd cello te studeren aan het Conservatoire Supérieur de Musique in Parijs. Als leerling van Philippe Muller en van Maurice Gendron behaalde hij de Eerste Prijs met eenparigheid van stemmen. Al van in zijn jeugd vertrouwd met het podium, werd hij opgemerkt door Yehudi Menuhin, die hem uitnodigde om onder zijn leiding op te treden in Parijs en Praag, waardoor zijn internationale carrière een hoge vlucht nam. Hij speelde samen met talrijke vooraanstaande pianisten, zoals Boris Berezovsky, Frank Braley, Brigitte Engerer, Michel Dalberto, François-Frédéric Guy en Jean-Bernard Pommier. Als zeer eclectisch musicus houdt Henri Demarquette zich ook bezig met verschillende projecten, waaronder een duo met de accordeonist Richard Galliano, een ensemble met cello en a cappella koor, Vocello, en een samenwerking met Victor Villena en het Quinteto El Después (Together, A Tango Dream). Hij is ook een pleitbezorger van de zeldzame werken van de 20ste eeuw (met eerste cd-opnames van Jean Cras, Florent Schmitt en Jean Françaix) en brengt talrijke hedendaagse werken in wereldpremière (van o.a. Olivier Greif, Pascal Zavaro en Eric Tanguy). Henri Demarquette ontving uit handen van de Académie des Beaux-Arts de Prix de la Fondation Simone et Cino del Duca.
De detailpagina bekijken
Jurylid - Lid van de artistieke commissie
Roel Dieltiens studeerde in Antwerpen en in Detmold. Van in het begin van zijn carrière openden zijn sterke persoonlijkheid en zijn onconventionele benadering de deuren naar de grote podia overal ter wereld. Hij verwierf ook internationale faam als kamermuzikant en als oprichter van het Ensemble Explorations. Sinds 2010 treedt hij op in trio met de pianofortespeler Andreas Staier en de violist Daniel Sepec. Zijn talrijke opnames voor de labels Harmonia Mundi en Etcetera werden toegejuicht door pers en publiek. In 2010 kreeg Roel Dieltiens de Klara Muziekprijs en de Caecilia Prijs voor zijn opname van de cellosuites van J.S. Bach. Hoewel hij zich hoofdzakelijk wijdt aan het barokke en klassieke repertoire op historische instrumenten, bespeelt hij ook een modern instrument. Hij pakte ook met succes het romantische (Mendelssohn en Brahms) en het hedendaagse (o.a. Kodály en Martinù) repertoire aan. Zijn nieuwsgierigheid bracht hem ertoe vergeten muziekwerken van onder het stof te halen (Servais, Franchomme e.a.). Roel Dieltiens is professor aan de Hochschule der Künste in Zürich en aan het Lemmensinstituut in Leuven. Hij zetelde in de jury van verschillende internationale muziekwedstrijden (Johann Sebastian Bach in Leipzig en Tsjaikovski in Moskou).
De detailpagina bekijken
Jurylid
David Geringas kreeg les van Mstislav Rostropovitsj en won in 1970 de Tsjaikovskiwedstrijd in Moskou. Na zijn emigratie naar West-Duitsland in 1975 bouwde hij een belangrijke internationale carrière uit. Zijn discografie, met bijna honderd opnames, getuigt van een verbazingwekkend brede belangstelling en een grote verscheidenheid in zijn repertoire. Hij werd met verschillende prijzen bekroond, o.a. de Grote Prijs van de Académie Charles Cros voor zijn opname van de integrale concerto’s van Boccherini. Met grote inzet voor de eigentijdse muziek creëerde hij vele nieuwe stukken en er werden werken aan hem opgedragen door Sofia Gubaidulina, Ned Rorem, Peteris Vasks, Erkki-Sven Tür en Anatolius Senderovas. Ook als dirigent trad David Geringas wereldwijd op en nam hij talrijke cd’s op. Sinds het einde van de Sovjet-Unie en de onafhankelijkheid van zijn land promoot David Geringas onvermoeibaar, als een echte culturele ambassadeur, de muziek van zijn vaderland, Litouwen. David Geringas is ereprofessor aan het Conservatorium van Moskou en aan het Centraal Conservatorium van Beijing. Hij geeft vandaag talrijke master classes over de hele wereld en geeft les aan de Academia Chigiana in Siena.
De detailpagina bekijken
Jurylid
Na haar studies in Moskou bij Galina Kozolupova, vervolmaakte Natalia Gutman zich in Leningrad bij Rostropovitsj, die haar, nog voor ze haar studies voltooid had, uitnodigde om deel uit te maken van zijn pedagogisch team. Natalia Gutman is laureate van vele muziekwedstrijden: ze won de gouden medaille in de Vienna Youth Festival (1959) en de Eerste Prijs van de ARD Muziekwedstrijd in München (1967). Haar internationale carrière was nog maar nauwelijks begonnen, toen zij werd afgebroken door de Sovjetautoriteiten. Ze nam de draad weer op in 1978 en werkte sindsdien onder andere samen met Temirkanov, Masur, Sawallisch, Haitink, en vooral met Claudio Abbado, een dirigent met wie ze nauw bevriend was. Met grote gedrevenheid promoot ze de muziek van hedendaagse componisten, vooral Denisov, Gubaidulina en Alfred Schnittke, die aan haar zijn Eerste Sonate en zijn Eerste Concerto opdroeg. Ze vertolkt ook graag kamermuziek, tot 1990 samen met haar overleden man Oleg Kagan, en met Richter, Argerich, Bashmet en Virsaladze. Natalia Gutman is professor aan het Conservatorium van Moskou, aan de Musik und Kunst Privatuniversität van de Stad Wenen en aan de Scuola di Musica in Fiesole (Italië). Ze geeft wereldwijd vele master classes.
De detailpagina bekijken
Jurylid - Lid van de artistieke commissie
Marie Hallynck, gevestigde soliste, enthousiaste kamermuzikante en gedreven pedagoge, studeerde bij Reine Flachot, Edmond Baert, János Starker en Natalia Gutman. Ze is laureate van de Eurovision Young Musicians wedstrijd voor klassieke muziek (1992) en van de Franse vereniging voor jonge artiesten Juventus. In 2000 was ze Rising Star van het ECHO netwerk en in 2002 werd ze door de Belgische pers verkozen tot Muzikante van het Jaar. Ze concerteerde als soliste met beroemde orkesten, zoals het Filharmonisch Orkest van Sint-Petersburg, het Filharmonisch orkest van Rotterdam, het Kamerorkest van het Concertgebouw Amsterdam, het Orchestre National de Lille en het Nationaal Orkest van België. Zowel in concert als in cd-opnames is ze een fervent verdedigster van het Belgische repertoire (Lekeu, Vieuxtemps, Jongen, Huybrechts, Brossé). In duo met Cédric Tiberghien maakte ze enkele opmerkelijke opnames (Grieg, Schumann, Debussy, Britten, Bacri). In 2006 richtte ze het ensemble Kheops op, samen met pianist Muhiddin Dürrüoglu en klarinettist Ronald Van Spaendonck, een avontuur dat haar in staat stelt om een breed kamermuziekrepertoire aan te boren, in een variabele bezetting. Sinds haar negentiende geeft Marie Hallynck les aan het Conservatoire Royal van Brussel.
De detailpagina bekijken
Jurylid - Lid van de artistieke commissie
Frans Helmerson begon cello te studeren bij Guido Vecchi in Göteborg en vervolgde zijn studies bij Giuseppe Selmi in Rome en bij William Pleeth in Londen. Hij kreeg ook advies en aanmoediging van Rostropovitsj en Celibidache. In 1971 won hij de Cassado Cellowedstrijd in Firenze. Zijn solocarrière bracht hem naar alle continenten. Hij concerteerde met beroemde dirigenten, zoals Seiji Ozawa, Colin Davis, Neeme Järvi, Evgeni Svetlanov, Esa-Pekka Salonen, Herbert Blomstedt, Sergiu Comissiona, Kurt Sanderling en Mstislav Rostropovitsj. Zijn opnames van de concerto’s van Dvoøák en Sjostakovitsj gelden als referentie. Hij is ook gepassioneerd door kamermuziek en treedt regelmatig op tijdens festivals zoals dat in Verbier, het Pablo Casals Festival en het Ravinia Festival. Van 1994 tot 2001 was hij artistiek directeur van het Korsholm kamermuziekfestival in Finland. Hij richtte in 2002 het Quatuor Michelangelo op, samen met Mihaela Martin, Stephan Picard en Nobuko Imai. Frans Helmerson geeft les aan de Kronberg Academie en is gastprofessor aan de Hochschule für Musik Hanns Eisler van Berlijn.
De detailpagina bekijken
Jurylid - Lid van de artistieke commissie
Gary Hoffman, geboren in Vancouver, debuteerde op vijftienjarige leeftijd in de Wigmore Hall in Londen. Hij was pas 22 toen hij in 1979 de jongste professor werd in de Indiana University School of Music. In 1986 won hij de Eerste Grote Prijs op de Rostropovitsjwedstrijd in Parijs, waardoor de weg naar een internationale carrière voor hem open lag. Hij is gastsolist geweest bij de beroemdste orkesten (o.a. Chicago Symphony, London Symphony, English Chamber Orchestra, Orchestre Philharmonique de Radio-France) en treedt op met grote dirigenten, zoals André Previn, Herbert Blomstedt, James Levine, Mstislav Rostropovitsj en Charles Dutoit, met op zijn programma meer dan vijftig werken, van C.P.E. Bach tot Dvorák en van Saint-Saëns tot de hedendaagse componisten. Gary Hoffman is ook een gevestigde kamermuzikant. Zijn opnames van sonates en trio’s (vooral van Tsjaikovski, Arensky, Prokoviev en, recent nog, van Mendelssohn) vielen erg in de smaak. Hij geeft al een hele tijd les in de belangrijkste conservatoria en op festivals (Aspen, Gregor Piatigorsky Seminar, Sibelius Academy in Helsinki) en sinds 2011 aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth.
De detailpagina bekijken
16 items | 2 Bladzijdes | Bladzijde
Français - Nederlands - English
In de website zoeken
Newsletter
Inloggen
Audio & video Viool 2019
Herbeluister of herbekijk de optredens van de kandidaten !
De cd's van de Wedstrijd
Online mediatheek
Audio, video's en foto's van 1951 tot 2019