00:00:00 / 00:00:00
Wedstrijden / VIOOL 2019 / Jury
Jury
De namen van de juryleden worden na de videopreselectie bekend gemaakt, samen met de namen van de geselecteerde kandidaten.

De samenstelling van de jury kan van ronde tot ronde verschillen, maar de juryleden zetelen telkens in de hele ronde waarvoor ze gevraagd zijn. Aan het eind van elke ronde overhandigt elk jurylid zijn of haar punten voor alle kandidaten aan de gerechtsdeurwaarder. De juryleden stemmen niet voor hun eigen leerlingen en er vindt geen beraadslaging plaats.
De juryvoorzitter, bijgestaan door een secretaris, leidt het verloop van de wedstrijd. Zij nemen niet aan de stemmingen deel. Vanaf 2019 is Gilles Ledure de juryvoorzitter voor de komende instrumentale sessies (2019, 2020 &2021), Bernard Foccroulle voor de komende zangsessie (2022).
Persoonlijkheden
18 items | 2 Bladzijdes | Bladzijde
Voorzitter van de jury
Gilles Ledure (°1970, Leuven) studeerde musicologie aan de universiteiten van Leuven en Parijs. Sinds 2011 leidt hij als algemeen en artistiek directeur het Brusselse cultuurhuis Flagey. Zijn carrière in de muziekwereld begon hij in België bij De Munt en het Belgian National Orchestra, maar in 2006 trok hij naar Luxemburg om er het Orchestre Philharmonique du Luxembourg te leiden en kort nadien naar Frankrijk, waar hij tot 2011 artistiek directeur was van het Orchestre National de Lille en van het Lille Piano Festival. In 2003 richtte hij Tactus (Young Composers’ Forum) op , de vzw die jonge componisten steunt bij de creatie en de uitvoering van orkestwerken in samenwerking met verschillende culturele instellingen. Hij zetelt in de Raden van Bestuur van de Koningin Elisabethwedstrijd en het Festival van Vlaanderen Limburg (B-Classic) en is lid van de Artistieke Raad van de Muziekkapel Koningin Elisabeth. In 2014 werd hij uitgeroepen tot Chevalier des Arts et des Lettres in Frankrijk, voor zijn bijdrage tot de culturele en artistieke relaties tussen België en Frankrijk. In 2019 neemt hij de fakkel over van Arie Van Lysebeth als Voorzitter van de jury van de Koningin Elisabethwedstrijd voor de instrumentale sessies Viool 2019, Piano 2020 en Cello 2021.
De detailpagina bekijken
Jurylid
Pierre Amoyal behaalde als 12-jarige knaap de eerste prijs viool aan het Conservatorium van Parijs. Eens 17 trok hij naar Los Angeles om er verder te studeren bij Jascha Heifetz, die hem initieerde in kamermuziek en hem begeleidde bij zijn eerste opnames. Vijf jaar later reisde hij heel Europa en Japan af, waar hij met de meest prestigieuze orkesten concerteerde met dirigenten als P. Boulez, S. Ozawa, C. Dutoit, G. Herbig, L. Maazel, K. Sanderling, M.W. Chung. Voor het label Decca nam hij o.a. de sonates van Fauré op, het Concert van Chausson, de sonate van Franck en de concerti van Dutilleux, Saint-Saëns en Respighi. Al zeer vroeg in zijn carrière werd Pierre Amoyal tot leraar benoemd aan het Conservatorium van Parijs. Daarnaast doceerde hij aan het Conservatorium van Lausanne, waar hij in 2002 het Camerata de Lausanne stichtte, dat onlangs herdoopt werd tot CameratAmoyal. Het ensemble, dat 14 jongeren van zeer verschillende afkomst groepeert, bracht verschillende cd’s uit. Hij geeft ook les aan het Mozarteum in Salzburg. Pierre Amoyal is Chevalier des Arts et des Lettres en Chevalier dans l’Ordre National du Mérite. In 2006 mocht hij de Prijs van de Stad Lausanne in ontvangst nemen. Een van de beroemdste violen ter wereld is in zijn bezit, de Stradivarius ‘Kochansky’ (1717), die op miraculeuze wijze terug gevonden werd in 1991 nadat hij in 1987 gestolen was.
De detailpagina bekijken
Jurylid
De Canadese violist Martin Beaver was van 2002 tot 2012 lid van het Tokyo String Quartet. Daarnaast voerde zijn solocarrière hem naar alle uithoeken van de wereld - ondermeer met het San Francisco Symphony Orchestra, het Toronto Symphony Orchestra, het Orchestre Philharmonique Royal de Liège en het Sapporo Symphony Orchestra -, onder leiding van dirigenten als Kazuyoshi Akiyama, Raymond Leppard, Gilbert Varga en Yannick Nézet-Séguin. Op het vlak van kamermuziek deelde hij ook het podium met Leon Fleisher, Pinchas Zukerman, Lynn Harrell, Sabine Meyer en Yefim Bronfman. Martin Beaver studeerde bij Claude Letourneau, Carlisle Wilson, Victor Danchenko, Josef Gingold en Henryk Szeryng. Hij was in 1993 laureaat van de Koningin Elisabethwedstrijd en won ook prijzen op de internationale concoursen van Indianapolis en Montreal. Hij maakte diverse opnames voor René Gailly, Naim Audio, Naxos, Biddulph, Toccata Classics, SM 5000 en Harmonia Mundi. Hij zetelde in jury’s van verschillende wedstrijden zoals de Koningin Elisabethwedstrijd, maar ook de concoursen van Montreal, Osaka en Melbourne. Martin Beaver gaf onder meer les aan het Peabody Conservatory en aan de New York University, en hij was artist-in-residence aan de Yale School of Music, waar hij de Sanford-medaille ontving. Hij is nu docent aan het Colburn Conservatory of Music in Los Angeles.
De detailpagina bekijken
Jurylid
Corina Belcea begon viool te studeren bij Radu Bozgan en Stefan Gheorghiu. Op haar zestiende trok ze naar Londen om aan de Yehudi Menuhin School te studeren bij Natalia Boyarskaya en later ook aan het Royal College of Music bij Felix Adrievsky. Het is daar dat het Belcea Quatuor het daglicht zag, het ensemble waarvan ze stichtend lid en eerste viool is sinds 23 jaar. Met het kwartet won ze de wedstrijden van Bordeaux en Osaka. Corina Belcea is zelf laureate van de Yehudi Menuhinwedstrijd, de Kloster Schöntalwedstrijd en het Wieniawski Concours. Haar optredens brachten haar op de Londense podia van de Wigmore Hall, de Barbican, de Queen Elizabeth Hall en de Purcell Room, naar het Atheneum in Boekarest en naar de Châtelet en Champs-Élysées theaters in Parijs. Corina Belcea gaf kamermuziekles aan de Guildhall School of Music and Drama en doceert sinds 2011 viool aan de Hochschule der Künste van Bern. Ze bespeelt een Giovanni Battista Guadagnini uit 1755, die haar ter beschikking gesteld wordt door de MERITO String Instruments Trust uit Wenen.
De detailpagina bekijken
Jurylid
Patrice Fontanarosa werd geboren in een artistieke familie in Parijs en bewees al vroeg dat hij talent had door tal van internationale prijzen in de wacht te slepen. Hij was als solist een aantal jaren vast verbonden aan het Orchestre national de France en werkte zo samen met de grootste dirigenten : L. Maazel, S. Ozawa, L. Bernstein, G. Solti, C. Abbado, K. Böhm, enz. Daarnaast was hij artistiek directeur van het Orchestre des Pays de Savoie en vioolsolist bij I Virtuosi di Roma. Tegenwoordig voorziet hij het Pasdeloup Orkest van artistiek advies. Hij heeft gedoceerd aan het Conservatorium van Parijs en leidt momenteel in dezelfde stad een vervolmakingsklas in de Schola Cantorum. Overtuigd dat muziek iedereen kan aanspreken, brengt hij het grote vioolrepertoire op de meest gevarieerde podia. Hij heeft in 1995 de Victoire de la Musique gekregen voor Le Violon de l’Opéra, uitgebracht bij EMI. Zijn opname van het concerto voor viool en orkest dat Marcel Landowski hem opdroeg, samen met het Ensemble Orchestral de Paris onder de leiding van Georges Prêtre, bracht hem in 1997 opnieuw een Victoire de la Musique op. Onder zijn talrijke onderscheidingen tellen we de Chevalier de la Légion d’Honneur, de Médaille Vermeille van de Stad Parijs, Officier dans l’Ordre National du Mérite en Commandeur des Arts et des Lettres.
De detailpagina bekijken
Jurylid
Violiste Pamela Frank heeft een internationale reputatie opgebouwd op tal van verschillende gebieden. Als soliste trad ze op met gerenommeerde orkesten zoals het New York Philharmonic, het Chicago Symphony Orchestra, de San Francisco Symphony, de Academy of St Martin in the Fields, de Berliner Philharmoniker en het Filharmonisch Orkest van Sint-Petersburg. Ze speelt ook regelmatig met het Tonhalle Orchester in Zürich. Met dat orkest nam ze overigens Mozarts vijf vioolconcerten op, onder leiding van David Zinman. Pamela Frank is een gegeerde kamermuzikante en wordt uitgenodigd op tal van festivals zoals Aldeburgh, Verbier, Salzburg, Edinburgh, Tanglewood, Marlboro en Ravinia. Samen met haar vader Claude Frank nam ze een Schubert-album op, alsook Beethovens sonatecyclus. In 1999 ontving Pamela Frank de prestigieuze Avery Fisher Prize. Ze is docente aan het Curtis Institute of Music en geeft jaarlijks les op de festivals van Verbier, Tanglewood en Ravinia. Sinds 2008 is Pamela Frank eveneens artistiek directeur van de Evnin Rising Stars, een mentorprogramma voor jonge kunstenaars in het Caramoor Center for Music and the Arts. Haar recentste initiatief is de oprichting van Fit as a Fiddle, een samenwerking met fysiotherapeut Howard Nelson voor de preventie en behandeling van blessures bij musici.
De detailpagina bekijken
Jurylid
Op zijn zeventiende studeerde Lorenzo Gatto af aan het Conservatoire Royal van Brussel, waarna hij zich vervolmaakte bij Augustin Dumay aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth en bij Boris Kuschnir in Wenen. Zijn harde werk en vastberadenheid werden met glans beloond toen hij in 2009 de Tweede prijs en de Publieksprijs van de Koningin Elisabethwedstrijd won. Zijn nominatie als ‘Rising Star 2010’ bood hem de kans om zijn recitaldebuut te maken op de meest prominente Europese podia. Hij verruimde nog verder zijn samenwerkingsverbanden door met vele orkesten te spelen onder leiding van dirigenten als Benjamin Lévy, Philippe Herreweghe, Jaap van Zweden, Emmanuel Krivine en Yannick Nézet-Séguin. In het kamermuziekgenre stond hij op het podium met onder andere Maria João Pires, Menahem Pressler, Jean-Claude Vanden Eynden, Frank Braley en Gérard Caussé. Al enige tijd werkt hij samen met de getalenteerde jonge Belgische pianist Julien Libeer. Ze namen samen verschillende Beethoven-sonates op en brachten een cd uit die werd beloond met een Diapason d’Or. Sinds 2018 is Lorenzo Gatto gast-docent aan de Muziekkapel. Als muzikant wil hij zich ook engageren in de maatschappij en onderneemt hij initiatieven om de horizonten van de klassieke muziek te verbreden. Dat doet hij ondermeer bij het Young Belgian Strings Orkest en het Kinderkoor van Molenbeek ‘Zingen om samen te leven’.
De detailpagina bekijken
Jurylid
Koichiro Harada is geboren in 1945 en studeerde viool, kamermuziek en orkestdirectie aan de Toho Gakuen School of Music in Tokio en aan de Julliard School, bij Ivan Galamian, Hideo Saito, Kazuyoshi Akiyama en Dorothy DeLay. In 1969 richtte hij het Tokyo String Quartet op, waarin hij twaalf jaar lang als eerste viool speelde. Vervolgens gaf hij les aan het Cleveland Institute of Music en op het Aspen Music Festival. In 1983, keerde Koichiro Harada terug naar Tokio, waar hij andere kamermuziekensembles oprichtte, zoals NADA en het Mito Quartet. Hij is ook een geroemd dirigent en werkt regelmatig samen met ensembles als New Japan Philharmonic, Osaka Philharmonic Orchestra, Hiroshima Symphony Orchestra, Sapporo Symphony Orchestra, Kyoto Symphony Orchestra en Tokyo Philharmonic Orchestra. Naast zijn concertactiviteiten is Koichiro Harada docent aan de Toho Gakuen School of Music in Tokio en zetelt hij regelmatig in de jury van diverse internationale wedstrijden, waaronder de Koningin Elisabethwedstrijd en de Wieniawski- en Paganiniwedstrijden. In 2005 was hij juryvoorzitter van het Concours Long-Thibaud-Crespin in Parijs.
De detailpagina bekijken
Jurylid
Yossif Ivanov maakte al jong indruk op het internationale toneel door op 16-jarige leeftijd de Eerste prijs van de Montreal Competition te behalen en, twee jaar later, de Tweede prijs van de Koningin Elisabethwedstrijd. Recent maakte hij met zijn broer Philippe zijn debuut in de Londense Wigmore Hall, en keerde hij terug naar het Belgian National Orchestra en het Orchestre de Picardie. In het verleden deelde hij het podium met beroemde orkesten en chefs. Samen met de violisten Lorenzo Gatto en Hrachya Avanesyan richtte hij het ensemble Trilogy op, dat in heel Europa, Azië en het Midden-Oosten niet alleen klassieke meesterwerken brengt, maar ook filmmuziek en jazz standards. In 2006 werd zijn eerste opname, bij het label Ambroisie/Naïve, bekroond met de Diapason d’Or de l’Année. Zijn eerste cd met orkest, een opname van Bartóks Tweede concerto en het Eerste vioolconcerto van Sjostakovitsj, werd door de muziekpers ook zeer goed ontvangen. Voor zijn tweede cd met orkest, met werken van Henri Dutilleux, werkte Yossif Ivanov met het Orchestre de l’Opéra National de Lyon, onder de leiding van Kazushi Ono. Na zijn eerste stappen in de muziek vervolgde hij zijn muzikale opleiding bij Zakhar Bron, Igor en Valery Oistrakh en Augustin Dumay. Yossif Ivanov is tevens de jongste vioolleraar ooit aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel.
De detailpagina bekijken
Jurylid
De soepele techniek en de perfecte boog van Dong-Suk Kang, geprezen door de gespecialiseerde muziekpers, hebben van hem een van de grootste violisten van vandaag gemaakt. Hij heeft opgetreden met de meest prestigieuze orkesten over de hele wereld, onder leiding van gerenommeerde dirigenten als Charles Dutoit, Seiji Ozawa, Kurt Masur, Paavo Järvi, Yehudi Menuhin, Esa-Pekka Salonen, Myung-Whun Chung, Leonard Slatkin, Rudolf Barshai, Mariss Jansons, Roger Norrington, Paavo Berglund, Evgeny Svetlanov, etc. Zijn opnames kregen lovende kritieken en werden genomineerd voor de Gramophone Awards. Hij won de Grand Prix du Disque van de Académie Charles Cros en de Prijs van de Nouvelle Académie du Disque. Dong-Suk Kang is docent aan de Yonsei Universiteit en artistiek directeur van het Lente Festival in Seoel, alsook van het MusicAlp Festival in Frankrijk. Daar ontving hij de titel van Chevalier de l’Ordre des Arts et des Lettres.
De detailpagina bekijken
18 items | 2 Bladzijdes | Bladzijde
Français - Nederlands - English
In de website zoeken
Newsletter
Inloggen
Audio & video Viool 2019
Herbeluister of herbekijk de optredens van de kandidaten !
De cd's van de Wedstrijd
Online mediatheek
Audio, video's en foto's van 1951 tot 2019